|
Bijeenkomst van de TRUST LANKABROEK in Andigama op zondag 27 november 2011
We hebben de stoelen weer buiten gezet, onder de bomen, om van een verfrissende wind te kunnen profiteren. Bijna Nederlandse wolkenpartijen, soms dreigend, hingen boven onze hoofd. De tuin was na de buien vanaf midden oktober tot een fraai groen tapijt omgevormd. De tuinman had de afgelopen weken mais en allerlei soorten groenten geplant over een enorm groot oppervlak, alles (vooral) bestemd voor eigen gebruik en. Zijn huisje was op de elektriciteit na vrijwel afgewerkt.
Enkele zaken die ter tafel kwamen:
-
Onderhoud van het gebouw. Er zijn wat scheuren in de muren en in het smalle terras rond het hele gebouw. Deze worden niet erger en lijken dus gestabiliseerd. Wij proberen volgend jaar het gehele gebouw te schilderen en nemen dan die scheuren mee. Een en ander kost zeker 1.000 euro. Vooral verf is bijna even duur als in Nederland. De Trust probeert nu elke maand een bedrag opzij te zetten als reservering groot onderhoud.
-
Het land staat nog steeds niet op naam van de Trust, maar de papieren zijn nu zover gereed dat alleen de handtekening van de minister nog nodig is. Herat is de afgelopen maanden een drietal keren naar Colombo geweest om de zaken te bespoedigen. Als de Trust eigenaar is van het grondstuk, geeft het ministerie waar de kinderbescherming onder valt de finale goedkeuring en krijgen wij per kind een bijdrage van 1.500 rupees (euro 10,50) per maand van de regering. Herath verwachtte dat een en ander nog een drietal maanden neemt. Het hoofd van de Kinderbescherming (Child Probation) is al langs geweest, hij was vol lof over het Huis en beloofde te proberen de eindgoedkeuring at te geven voordat de landkwestie was opgelost.
-
De matron heeft lang verlof genomen rondom haar huwelijk. Wij hebben haar gisteren een gift ter grootte van een maandsalaris overhandigd (rps 12.500 of euro 90). Zij heeft ook elke week een vrije dag gevraagd en de mogelijkheid om daarnaast twee keer per week een ochtend thuis te zijn. Ze slaapt wel in het Home. Dit heeft ertoe geleid dat we de vervangende matron hebben moeten aanstellen op een permanente basis (rps 8.000 of euro 56 per maand). Nu is er dus een matron, een kokkin, een helper (die onlangs de matron heeft vervangen en die door Child Probation gunstig werd beoordeeld) en een tuinman/bewaker. Ze schijnen het goed met elkaar te hebben en de kinderen geven ook een tevreden en ontspannen indruk.
-
We hebben nu 21 pupillen. De laatste twee, een tweeling, werden op Court Order (een Gerechtelijk Bevel, dat wij hebben op te volgen) bij ons geplaatst. Bandhu kwam met het verzoek of we nog twee meisjes wilden opnemen en hij legde uit wat er was gebeurd onlangs. De politie had twee meisjes gevonden die in de regen door hun vader (die het in de arakbar aangenamer vond) onder een boom waren achtergelaten. Huisvesting was er nauwelijks, verzorging dus ook niet (zie het gedrag van de vader). Wat moet je anders doen dan de dringende vraag van de Divisional Secretary, hoofd van een twintigtal dorpen waaronder Andigama, positief te beantwoorden. Tijdelijk waren ze opgenomen bij particulieren in Andigama. Die twee zouden al de volgende dag komen, dus maandag 28 november. Ons Huis staat als het beste van de hele provincie te boek. Een hele eer zo te worden geprezen, maar het lijkt soms tegen je te werken wanneer je de standaard voor de kinderen hoog wil houden. In de regen door je eigen vader onder een boom achtergelaten, is het voorstelbaar?
-
De suggestie om eens te proberen met eigen fruit jam te maken wordt opgepakt na afloop van de examenperiode van december. Een investering van rps 15.000 (euro 105) is nodig en dat geld verzorgen de Lions. De naailessen die de Lions buiten het Huis wilden organiseren, lopen nu eindelijk. Er is een lerares en een tiental cursisten. Althans de helft van de door Jessica geschonken machines wordt nu dus nuttig gebruikt.
-
De financiën. De vraag van Andigama is of wij de maandelijke steun kunnen verhogen tot euro 500.
-
Het transport/het vervoer. De motor van Herath raakt op zijn einde en Herath komt niet uit met de toelage die hij krijgt. Wat doen we? Is het een idee om nu toch maar (en dat op zeer duidelijke voorwaarden, zoals een boek waarin elke rit met het aantal kilometers erbij wordt genoteerd) één en ander bij te gaan houden? Als kinderhuis zijn wij wettelijk verplicht om een eigen vervoermiddel te hebben, hoewel dat niet al te strikt wordt opgelegd. Maar toch. Ik schat de aanschaf op circa euro 3.500. Zou het een idee zijn te bezien of de driewieler, teneinde de kosten van de garage, de verzekering en dergelijke te dekken, ook verhuurd wordt aan een betrouwbaar persoon die er betaalde ritjes mee maakt en ons daarvan iets afstaat?
Bas en ik zijn zondagochtend om vijf uur opgestaan, hebben iets over zessen de bus naar het Centrale Busstation genomen en zijn per intercity naar Chilaw gereisd (80 km in twee uur voor een hele euro). Daar werden we door Mohan opgehaald, wel iets later dan de afspraak was, maar Mohan had met alle Lions de voorgaande avond flink geborreld. Na de lunch zijn we met Mohan terug naar zijn huis gereden iets boven Colombo en door zijn zwager verder meegenomen tot bij mijn flat. Het was een lange dag, vermoeiend, maar als altijd, plezierig en nuttig.
Willen jullie reageren op de punten 6 en 7?
Albert, 28 november 2011 |